BadComedian: Κριτική Dismis Jora

Στις 16 Μαΐου 2026, το κανάλι BadComedian στο YouTube κυκλοφόρησε το πρώτο του βίντεο του 2026. Ο Evgeniy Bazhenov, γνωστός σε εκατομμύρια θεατές ως αδίστακτος κριτικός του ρωσικού κινηματογράφου, αναθεώρησε την κωμωδία "Dismis Jora" — μια ταινία σε σκηνοθεσία Marius Weisberg, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2026.

Για τους θαυμαστές του καναλιού, αυτό το γεγονός ήταν μια πραγματική γιορτή. Η προηγούμενη δουλειά του Bazhenov — μια κριτική του "Yolki 11" — κυκλοφόρησε πέρυσι, και η εξάμηνη σιωπή του blogger μόνο τροφοδότησε το ενδιαφέρον για το νέο επεισόδιο.

Ο τίτλος του βίντεο μιλάει από μόνος του: "ΓΕΛΙΑ ΜΕ KOZLOVSKY ΚΑΙ GALUSTYAN (Ρωσική Κωμωδία το 2026)". Ο τίτλος ήδη αντικατοπτρίζει τον χαρακτηριστικό σαρκασμό του Evgeniy, ο οποίος δεν υπόσχεται τίποτα καλό στον θεατή.

Τι είναι το "Dismis Jora";

Πριν αναλύσουμε την κριτική του Bazhenov, αξίζει να καταλάβουμε ποια ταινία έβαλε στο στόχαστρο του.

Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τον Max — έναν ειδικό στην απομάκρυνση, τον οποίο υποδύεται ο Danila Kozlovsky. Ο ήρωας, γεννημένος στο Oryol, κατάφερε να εισχωρήσει στην υψηλή κοινωνία της Μόσχας. Έχει ένα πολυτελές αυτοκίνητο, ένα ρετιρέ με θέα στην πόλη και μια όμορφη αρραβωνιαστικιά, την Yana. Η δουλειά του είναι να πείθει ανεπιθύμητους υπαλλήλους να παραιτηθούν οικειοθελώς, όταν είναι αδύνατο να το κάνουν νόμιμα.

Μια μέρα, ο Max παγιδεύεται από τον καλύτερό του φίλο, τον Sanya, και ο ήρωας χάνει τα πάντα. Παίρνει μια ευκαιρία να τα ξανακερδίσει όλα — πρέπει να απολύσει τον εκκεντρικό προγραμματιστή Zhora (Mikhail Galustyan), ο οποίος αρνείται να συνεργαστεί με διαφημίσεις καζίνο στο βιντεοπαιχνίδι του. Το πρόβλημα είναι ότι ο Zhora αποδεικνύεται όχι μόνο ευσυνείδητος, αλλά και ένας απίστευτα καλός άνθρωπος. Ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος του μισθού του σε φιλανθρωπίες, βοηθάει παιδιά, και γενικά είναι μια ενσάρκωση πνευματικής καθαρότητας.

Φυσικά, σύμφωνα με τους νόμους του είδους, ο κυνικός χειριστής Max αναπτύσσει συμπάθεια για τον Zhora, ερωτεύεται την αδελφή του Alisa, και τελικά αρνείται να τον απολύσει. Ένα ευτυχές τέλος είναι εγγυημένο.

Τι είπε ο BadComedian για την ταινία;

Ο Evgeniy Bazhenov, στην κριτική του, όπως αναμενόταν, δεν χαρίζεται στους δημιουργούς της ταινίας. Με το τυπικό του ύφος, κομματιάζει την εικόνα, εφιστώντας την προσοχή στα πιο αδύναμα σημεία της.

Βασικά σημεία της κριτικής:

Σύγκριση με το "Soulless". Ο Bazhenov κάνει παραλληλισμό μεταξύ του "Dismis Jora" και της καλτ ταινίας "Soulless" (2011), όπου ο Danila Kozlovsky υποδυόταν επίσης έναν κυνικό ανώτερο διευθυντή. Ο κριτικός σημειώνει ότι σε 15 χρόνια, η εικόνα δεν έχει αλλάξει σχεδόν καθόλου, και η ταινία εκμεταλλεύεται την ίδια φόρμουλα του "επιτυχημένου κυνικού που συναντά κάτι καλό και αναγεννιέται."
Κριτική του χιούμορ. Ο Evgeniy δίνει ιδιαίτερη προσοχή στα αστεία της ταινίας. Μία από τις πιο εντυπωσιακές στιγμές της κριτικής είναι η σκηνή με το "φαρδόφωνο" (ένα μουσικό όργανο που βγάζει ήχους πορδής), όπου ο Galustyan εκτελεί το "Topoliny Pukh" των "Ivanushki International" σε αυτό. Ο Bazhenov ρωτά: ποιο είναι το κοινό-στόχος για αυτό το χιούμορ, και γιατί ξοδεύτηκαν δημόσια χρήματα σε αυτό;
Ανάλυση πλοκής. Ο κριτικός αναλύει επίσης τις σεναριακές επιλογές, επισημαίνοντας τα κλισέ και την αφύσικότητά τους.

Αντίδραση κοινού: ένας πόλεμος δύο στρατοπέδων

Όπως κάθε βίντεο του BadComedian, η νέα κριτική προκάλεσε έντονη συζήτηση στα σχόλια. Οι θεατές χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα.

Πρώτο στρατόπεδο: "Ο Bazhenov έχει πάλι δίκιο"

Πολλοί θεατές υποστήριξαν τον Evgeniy. Οι συζητήσεις σε φόρουμ περιλαμβάνουν απόψεις όπως:

"Ένας άνθρωπος βλέπει μια ταινία στην οποία ο Galustyan κλάνει υπό τη μουσική των Ivanushki International, και αναρωτιέται: 'Τι ήταν αυτό που μόλις είδα;'"

Άλλοι σημειώνουν ότι ο Bazhenov εκτελεί μια σημαντική κοινωνική λειτουργία — είναι σαν μια "βαθμονόμηση λογικής" που βοηθά να μην τρελαθεί κάποιος από την παρακολούθηση παρόμοιου περιεχομένου.

Το επιχείρημα για τα χρήματα του προϋπολογισμού επίσης βρίσκει ανταπόκριση. Πολλοί θεατές πιστεύουν ότι εφόσον οι ταινίες γίνονται με κρατική υποστήριξη, η κριτική είναι ένας τρόπος ελέγχου του πώς ξοδεύονται τα κεφάλαια:

"Αυτοί οι μαλάκες φτιάχνουν τις βλακείες τους με τα χρήματά μας, οπότε τουλάχιστον μπορούμε να τους γελάσουμε."

Δεύτερο στρατόπεδο: "Απλώς μια συνηθισμένη ταινία, δεν χρειάζεται κριτική"

Υπήρχαν επίσης και εκείνοι στους οποίους άρεσε η ταινία:

"Προσωπικά, το απόλαυσα! Μια καλή, γλυκιά ταινία. Για μια φορά μόνος και δύο φορές με φίλους! Και το φαρδόφωνο ήταν σούπερ."

"Δεν είναι αριστούργημα, αλλά συνολικά είναι μια ελαφριά, γλυκιά, θετική κωμωδία, έχει ακόμη και κάποιο ηθικό."

Αυτοί οι θεατές πιστεύουν ότι ο Bazhenov είναι προκατειλημμένος και τον κατηγορούν ότι "κυνηγάει τη φήμη μέσω της κριτικής" αντί να επαινεί κάποιες φορές τον καλό κινηματογράφο.

Κάποιοι χρήστες ρωτούν: γιατί να ασχολούμαστε καθόλου με τις "σαβούρες"; Στο οποίο οι οπαδοί του Bazhenov απαντούν:

"Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι ανακάλυψε ο Evgen για την ταινία, είναι ενδιαφέρον να δούμε τις προετοιμασίες του για την κριτική· ετοιμάζει τις κριτικές του καλύτερα από ό,τι οι κινηματογραφιστές μας φτιάχνουν τις ταινίες τους."

Το φαινόμενο BadComedian: γιατί εκατομμύρια τον περιμένουν και τον παρακολουθούν

Ο BadComedian δεν είναι μόνο ένας blogger. Είναι ένα φαινόμενο στην ρωσόφωνη κουλτούρα. Το κανάλι του δημιουργήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2011, και σε 15 χρόνια, έχει συγκεντρώσει 6,02 εκατομμύρια συνδρομητές. Το συνολικό κοινό έχει παρακολουθήσει τα βίντεό του πάνω από 1,76 δισεκατομμύρια φορές.

Το μυστικό της επιτυχίας του Evgen έγκειται σε διάφορους παράγοντες:

Ποιότητα προετοιμασίας. Κάθε κριτική περιλαμβάνει δεκάδες ώρες παρακολούθησης του πηγαίου υλικού, επεξεργασίας, εύρεσης γεγονότων και αναφορών. Οι θεατές εκτιμούν τον κόπο που καταβάλλεται σε ένα βίντεο 30 λεπτών.
Ειλικρίνεια. Ο Bazhenov δεν κριτικάρει για χάρη της κριτικής. Πραγματικά καταλαβαίνει τον κινηματογράφο και αισθάνεται ειλικρινά αγανακτισμένος όταν βλέπει φανερά αδύναμα προϊόντα, φτιαγμένα κατά παράβαση όλων των πιθανών και απίθανων νόμων της δραματουργίας.
Υπεράσπιση του θεατή. Πολλοί τον αντιλαμβάνονται ως συνήγορο που λέει αυτά που οι περισσότεροι σκέφτονται αλλά δεν μπορούν να διατυπώσουν.
"Ταινία για μια ταινία." Όπως παρατήρησε με ακρίβεια ένας σχολιαστής: "Φτιάχνει τη δική του 'ταινία για μια ταινία', και αυτή είναι σχεδόν πάντα και πιο ποιοτική και πιο χρήσιμη από την πρωτότυπη."